Porady

Uwagi na stronie WordPress bez kolejnej wtyczki

Widget do uwag wizualnych w WordPressie w jednej linijce: kod w child theme, motywy blokowe, Google Tag Manager i kiedy wtyczka do snippetów ma sens.

Stos odłożonych puzzli obok okna przeglądarki, do którego nagłówka wsuwa się cienki zielony fragment kodu.
Praktyczny poradnik
W tym artykule 8 sekcji

Strona klienta na WordPressie ma już 37 wtyczek. Przez najbliższe trzy tygodnie potrzebujesz uwag do nowych landingów, a pierwszy odruch to zainstalować 38.: wtyczkę do zbierania uwag, z własną stroną ustawień, własnymi aktualizacjami i własnym miejscem w przyszłorocznym raporcie bezpieczeństwa.

Nie musisz. Uwagi na stronie WordPress da się zbierać widgetem, który jest jednym tagiem <script>, a WordPress ma kilka porządnych miejsc, żeby go wstawić. Poniżej kod dla każdego z nich, miejsca, w których przeszkadzają motywy blokowe, wariant przez Google Tag Manager i sytuacje, w których wtyczka do snippetów to jednak rozsądny wybór.

Jeśli mimo wszystko wolisz wtyczkę, Zorko ma już własną: wtyczka Zorko do WordPressa dodaje ten sam tag i pozwala wybrać, kto widzi widget. Ten tekst jest dla tych, którzy wolą krótką listę wtyczek.

Dlaczego nie kolejna wtyczka

Wtyczki nie są złe. Część narzędzi do feedbacku jest zbudowana wokół WordPressa celowo (Atarim zaczynał jako wtyczka do uwag w WordPressie) i w tym modelu wtyczka ma sens. Ale jeśli samo narzędzie potrzebuje tylko tagu, wtyczka dokłada rzeczy, którymi potem trzeba się zajmować:

  • Kolejną aktualizację do pilnowania na stronie, której po starcie być może nie utrzymujesz.
  • Więcej kodu z dostępem do panelu na serwerze klienta, dla narzędzia, które działa wyłącznie w przeglądarce odwiedzającego.
  • Sprzątanie na koniec. O wtyczkach się zapomina. O tagu w child theme też, ale znajdziesz go jednym wyszukiwaniem.

Tag Zorko wygląda tak, a klucz widgetu bierzesz z projektu w panelu:

<script type="module" src="https://zorko.app/widget/loader.js" data-widget-key="TWOJ_KLUCZ_WIDGETU"></script>

Klient nie instaluje rozszerzenia do przeglądarki i nie zakłada konta. Jeśli chcesz najpierw szerszego obrazu, zobacz, jak wypadają różne typy narzędzi do zbierania uwag.

Sposób 1: child theme i hook wp_head

Najczystsze miejsce na tag to functions.php w motywie potomnym (child theme). Nigdy w motywie nadrzędnym: jego pliki podmienia każda aktualizacja, a tag znika razem z nimi.

Najprostsza wersja wypisuje tag bezpośrednio w <head>:

<?php
// functions.php w motywie potomnym
add_action( 'wp_head', function () {
    ?>
    <script type="module" src="https://zorko.app/widget/loader.js" data-widget-key="TWOJ_KLUCZ_WIDGETU"></script>
    <?php
} );

wp_head działa tylko na froncie, więc widget nie pojawi się w panelu wp-admin.

Jeśli wolisz wp_enqueue_script

Niektóre zespoły chcą, żeby każdy skrypt przechodził przez kolejkę, bo wtedy wtyczki do cache i optymalizacji widzą go po nazwie (handle). Haczyk: tag musi mieć type="module" i atrybut data-widget-key, a wp_enqueue_script nie ma parametru ani na jedno, ani na drugie. Standardowe obejście to filtr script_loader_tag, który podmienia tag wypisywany dla jednego skryptu:

<?php
add_action( 'wp_enqueue_scripts', function () {
    // wersja null: WordPress nie dopisze ?ver= do adresu
    wp_enqueue_script( 'zorko', 'https://zorko.app/widget/loader.js', array(), null );
} );

add_filter( 'script_loader_tag', function ( $tag, $handle, $src ) {
    if ( 'zorko' !== $handle ) {
        return $tag;
    }
    return '<script type="module" src="' . esc_url( $src ) . '" data-widget-key="TWOJ_KLUCZ_WIDGETU"></script>' . "\n";
}, 10, 3 );

WordPress 6.5 dodał wp_enqueue_script_module(), które samo wypisuje type="module". Nie ma jednak parametru na własne atrybuty, takie jak klucz widgetu, więc przy jednym tagu wersja z wp_head zostaje krótsza.

Tylko na stronie testowej

WordPress wie, w jakim środowisku działa, jeśli hosting albo wp-config.php ustawia WP_ENVIRONMENT_TYPE. Owiń hook warunkiem, a ten sam child theme pójdzie na produkcję bez widgetu:

<?php
function my_print_zorko_tag() {
    echo '<script type="module" src="https://zorko.app/widget/loader.js" data-widget-key="TWOJ_KLUCZ_WIDGETU"></script>' . "\n";
}

if ( 'staging' === wp_get_environment_type() ) {
    add_action( 'wp_head', 'my_print_zorko_tag' );
}

I jeszcze jedna praktyczna uwaga: wtyczki, które łączą, minifikują albo opóźniają JavaScript, potrafią przepisać skrypty modułowe albo wstrzymać je do pierwszego kliknięcia. Jeśli widget się nie pojawia, wyklucz zorko.app/widget w ustawieniach takiej wtyczki.

Motywy blokowe i edytor witryny

W motywie blokowym (Twenty Twenty-Four, Twenty Twenty-Five i większość nowych motywów) edytor witryny nie daje żadnego pola na kod w <head>. To zaskakuje, ale nie blokuje:

  • Child theme dalej działa. Motywy blokowe też wywołują wp_head, więc kod ze Sposobu 1 zadziała bez zmian.
  • Blok „Własny HTML” w części szablonu ze stopką wypisze tag skryptu, jeśli zapisuje go administrator z uprawnieniem do niefiltrowanego HTML. Działa, ale tag ląduje wtedy w bazie jako część edytowanego szablonu i znika, gdy ktoś zresetuje szablon albo zmieni motyw. W multisite zapisze go tylko superadministrator. Traktuj to jako szybki test, a nie docelowe rozwiązanie.

Sposób 2: Google Tag Manager

Jeśli strona już ładuje kontener GTM, dodasz widget bez dotykania WordPressa. Utwórz tag typu Niestandardowy kod HTML. Zamiast polegać na tym, jak GTM wstawia tagi skryptów, zbuduj element sam, żeby type="module" i klucz trafiły na stronę dokładnie tak, jak je zapisałeś:

<script>
  (function () {
    var s = document.createElement('script');
    s.type = 'module';
    s.src = 'https://zorko.app/widget/loader.js';
    s.setAttribute('data-widget-key', 'TWOJ_KLUCZ_WIDGETU');
    document.head.appendChild(s);
  })();
</script>

Uruchamiaj go regułą DOM gotowy: widget dołącza się do treści strony, której przy regule Wyświetlenie strony może jeszcze nie być. Żeby ograniczyć go do strony testowej, dodaj warunek Page Hostname równa się domenie stagingu. Sprawdź w trybie podglądu GTM i opublikuj kontener.

Dwie rzeczy do pilnowania. Jeśli kontener ma ustawienia zgód, upewnij się, że ten tag nie czeka na zgodę analityczną, bo inaczej widget pokaże się dopiero po zaakceptowaniu cookies. I pamiętaj, czyj to kontener: jeśli należy do działu marketingu klienta, powiedz im, co to za tag, zanim sami go znajdą.

Kiedy wtyczka do snippetów jest w porządku

Czasem kod nie wchodzi w grę: hosting ustawia DISALLOW_FILE_EDIT, nie ma motywu potomnego i nikt go nie zrobi albo masz tylko konto redaktora. Wtyczka do wstawiania kodu w nagłówku i stopce (WPCode i podobne) to wtedy rozsądny wybór, a jeśli taka wtyczka już jest na stronie, to wybór najlepszy. Dokładasz jeden tag do narzędzia, które i tak istnieje, a nie nową wtyczkę.

Wklej tag w pole nagłówka, zapisz i dopisz w dokumencie przekazania projektu, gdzie jest, żeby dało się go usunąć po starcie.

Uwagi na stronie WordPress: najpierw staging, i kto widzi widget

Większość przeglądów WordPressa odbywa się na kopii testowej, a rzadko chcesz, żeby przycisk do uwag widział każdy odwiedzający. Zorko ma na to ustawienie w każdym projekcie: wszyscy, tylko osoby z linkiem albo wyłączony. Nowe projekty startują w trybie „tylko osoby z linkiem”: widget jest ukryty, dopóki ktoś nie otworzy strony z ?zorko=KLUCZ, przeglądarka to zapamiętuje, a serwer odrzuca zgłoszenia bez klucza, więc to nie jest tylko schowany przycisk. Cały proces opisaliśmy we wpisie o tym, jak udostępnić stronę testową klientowi.

Jedno ustawienie warto sprawdzić przy WordPressie szczególnie: klucz widgetu działa tylko na domenach projektu i ich subdomenach, plus localhost. staging.stronaklienta.pl się mieści, jeśli stronaklienta.pl jest na liście. Kopia testowa pod tymczasowym adresem z panelu hostingu już nie, więc dodaj ten adres do domen projektu w jego ustawieniach.

Policz u siebie

To ilustracja, a nie dane. Przykład: w roku robisz rundy poprawek na 10 stronach klientów na WordPressie. Z wtyczką na każdej to 10 instalacji, aktualizacje tak długo, jak strona żyje, i 10 odinstalowań, o których trzeba pamiętać po starcie. Z tagiem w child theme to jedna linijka na stronę, wklejona w dwie minuty i usuwana jednym wyszukiwaniem. Podstaw swoją liczbę stron i to, jak często w Twoich projektach naprawdę dochodzi do „usuń wtyczkę do uwag”.

Chcesz sprawdzić? Załóż darmowe konto Zorko (1 projekt, 10 zgłoszeń miesięcznie, bez karty), skopiuj swój tag i wklej go do child theme. Co dzieje się po kliknięciu przez klienta, pokazuje strona jak działa widget.

FAQ

Czy widget spowolni stronę na WordPressie?

Tag to skrypt type="module". Przeglądarki traktują skrypty modułowe jako odroczone, więc nie blokują renderowania strony.

Czy to działa z Elementorem, Divi i innymi page builderami?

Tak. Page buildery renderują się wewnątrz motywu, a wp_head i tak się wykonuje. Jeśli motywem nadrzędnym jest Divi, wstaw kod do motywu potomnego Divi.

Czy aktualizacja motywu usunie tag?

Nie, jeśli tag siedzi w child theme, w kontenerze GTM albo we wtyczce do snippetów. Tak, jeśli edytujesz bezpośrednio functions.php albo header.php motywu nadrzędnego.

Czy odwiedzający stronę klienta zobaczą przycisk do uwag?

Tylko jeśli ustawisz projekt na „wszyscy”. W trybie „tylko osoby z linkiem” widget jest ukryty dla każdego, kto nie otworzył strony z Twoim kluczem, a w trybie „wyłączony” nie widzi go nikt.

Nowości Zorko na Twojej skrzynce

Zmiany w produkcie i praktyczne porady dla agencji, mniej więcej raz w miesiącu. Nic więcej.

Wypróbuj w praktyce

Daj klientom prosty sposób, żeby pokazali, o co im chodzi.

Zorko trzyma zrzuty ekranu i nagrania razem z danymi strony, których zespół potrzebuje do poprawki.

Zacznij za darmo Zobacz, jak to działa

Plan darmowy: 1 projekt i 10 zgłoszeń miesięcznie. Bez karty płatniczej.